തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് സിയോളിലേക്ക് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ യാത്ര: 'മേഡ് ഇൻ കൊറിയ' റിവ്യൂ
ഇന്ത്യൻ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികൾക്കിടയിൽ കൊറിയൻ സംഗീതത്തോടും (K-Pop) സിനിമകളോടും (K-Drama) വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഭ്രമത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഒരുക്കിയ ചിത്രമാണ് ''മേഡ് ഇൻ കൊറിയ''. 'നിതം ഒരു വാനം' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയനായ രാ കാർത്തിക് ആണ് ഈ ഫീൽ-ഗുഡ് മൂവി സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. മലയാളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള അഞ്ച് ഭാഷകളിലാണ് Netflix ചിത്രം സ്ട്രീമിംഗ് ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.

കഥാസംഗ്രഹം
തമിഴ്നാട്ടിലെ ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന ശെമ്പകം (പ്രിയങ്ക അരുൾ മോഹൻ) എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കഥയാണിത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരു സ്കൂൾ നാടകത്തിൽ പാണ്ഡ്യൻ രാജകുമാരിയായ സെമ്പവളം കൊറിയയിൽ പോയി അവിടുത്തെ രാജ്ഞിയായ കഥ (ഹു ഹ്വാങ്-ഓക്) കേട്ടത് മുതൽ അവൾക്ക് ആ നാടിനോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തുടങ്ങുന്നു. വളർന്നപ്പോൾ അവൾ കടുത്ത കെ-ഡ്രാമ ആരാധികയായി മാറി. സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നും പ്രണയനൈരാശ്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ അവൾ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ സോളിലേക്ക് (Seoul) വിമാനം കയറുന്നു. എന്നാൽ ടിവിയിൽ കാണുന്ന അത്ര സുന്ദരമല്ല യഥാർത്ഥ ജീവിതമെന്ന് അവൾ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഭാഷ അറിയാത്ത അപരിചിത രാജ്യത്ത്, അവൾ നടത്തുന്ന അതിജീവനമാണ് സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം.

മികച്ച പ്രകടനങ്ങൾ
'നിതം ഒരു വാനം' എന്ന ചിത്രത്തിന് ശേഷം രാ കാർത്തിക് സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം ഒരു 'ഫീൽ ഗുഡ്' ഡ്രാമയാണ്. ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ സ്വയം കണ്ടെത്തലിന്റെ യാത്രയെ മനോഹരമായി അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. തിരക്കഥയിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ 2013-ലെ 'ക്വീൻ' (Queen) എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനം കാണാമെങ്കിലും, കൊറിയൻ പശ്ചാത്തലം ഇതിന് ഒരു പുതുമ നൽകുന്നു. തമിഴ് സംസ്കാരവും കൊറിയൻ ജീവിതരീതിയും തമ്മിലുള്ള സാമ്യങ്ങൾ വളരെ ലളിതമായി ചിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.ഭാഷ അറിയില്ലെങ്കിലും സ്നേഹം കൊണ്ട് എങ്ങനെ ഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കാം എന്ന് ചിത്രം കാണിച്ചുതരുന്നു. നെഗറ്റീവ് ആയ കാര്യങ്ങളില്ലാതെ പോസിറ്റിവിറ്റി മാത്രം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമാണിത്.
കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനമാണ് പ്രിയങ്ക മോഹൻ ഈ ചിത്രത്തിൽ കാഴ്ചവെച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഗ്രാമീണ പെൺകുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയും, സോളിലെ തെരുവുകളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഭയവും മനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ശെമ്പകത്തിന് അഭയം നൽകുന്ന പ്രായമായ കൊറിയൻ വയോധികയായി എത്തുന്ന പാർക്ക് ഹൈ-ജിൻ ഹൃദയസ്പർശിയായ പ്രകടനമാണ് നടത്തിയത്. ഇവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമില്ലാത്ത ആശയവിനിമയമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ആത്മാവ്.
എങ്കിലും ചില രംഗങ്ങളിൽ കഥയുടെ വേഗത കുറവാണെന്നത് ഒരു പോരായ്മയാണ്. ചിലയിടങ്ങളിൽ കഥാപ്രസംഗം പോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ചിത്രം സാവധാനത്തിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. കൊറിയയിൽ ഒരാൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകാവുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ (വീസ പ്രശ്നങ്ങൾ, ജോലി മുതലായവ) ചിത്രം അല്പം ലാഘവത്തോടെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
സോളിലെ വശ്യമായ ദൃശ്യഭംഗി ഒപ്പിയെടുത്ത ഛായാഗ്രഹണം എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്. ദക്ഷിണ കൊറിയയിലെ വിന്റർ സീസണും അവിടുത്തെ തെരുവ് ഭക്ഷണങ്ങളും പ്രേക്ഷകർക്ക് വിഷ്വൽ ട്രീറ്റാണ്. ഹെഷാം അബ്ദുൾ വഹാബിന്റെയും ധരൻ കുമാറിന്റെയും സംഗീതം ചിത്രത്തിന് കൊറിയൻ ഡ്രാമയുടെ ആംബിയൻസ് നൽകുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. മെലഡികൾക്ക് പുറമെ കൊറിയൻ സ്റ്റൈലിലുള്ള പശ്ചാത്തല സംഗീതവും മികച്ചു നിൽക്കുന്നു.

അന്തിമവിധി
''മേഡ് ഇൻ കൊറിയ' വെറുമൊരു സിനിമയല്ല, അതൊരു മനോഹരമായ അനുഭവമാണ്. വലിയ ആക്ഷനോ ത്രില്ലറോ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകുന്ന കൊച്ചു ചിത്രം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് ധൈര്യമായി തിരഞ്ഞെടുക്കാം. കെ-ഡ്രാമ പ്രേമികൾക്ക് ഇതൊരു ഇരട്ടി മധുരമായിരിക്കും.